wijting

In onze wateren is de wijting een van kleinste vertegenwoordigers van de grote, wijd en zijd verbreide familie der kabeljauw soort.  Ook voor de wijting is, net als bij zijn familieleden, de in drieën gedeelde rugvin typerend.  Baarddraden aan de kin ontbreken.  Het meest opvallende kenmerk is een duidelijke, donkere vlek aan de basis van de borstvinnen.  Alleen de nauw verwante schelvis heeft ook een dergelijke vlek, maar dan verder boven de borstvinnen.  Verder vallen de puntige, bijna op een dolk lijkende tanden van de wijting op .  De spitse snuit steekt enigszins boven de onderkaak uit.  De basiskleur van de wijting is leemgrijs tot bruin; de rug is duidelijk donkerder gekleurd dan de flanken, die bij een pas gevangen vis in alle kleuren van de regenboog glanzen en getekend zijn met opvallende, langs het lichaam lopende, goudgele golflijnen.  De buik is wit.  De vinnen zijn aan de basis licht en worden naar de rand toe donkerder;  de aarsvin heeft een duidelijke, lichte rand.  Buik - en borstvinnen hebben een geelachtige gloed.  De kleur van de vis verbleekt na het vangen snel.  In het water is deze vis zo goed gecamoufleerd dat duikers ze nauwelijks onderkennen.