vleet

De vleet is de grootste soort rog die in de Noordzee voorkomt. Hij kan drie meter lang, 1,6 meter breed, 100 kg zwaar en twintig jaar oud worden. Vleten zijn bodemvissen die leven van kreeftachtige, vissen, wormen en inktvis. De vleet kwam vroeger algemeen voor in de Noordzee. De visserij op deze rog was lonend omdat het vlees bekend stond als lekkernij. Vleten worden echter pas zeer laat geslachtsrijp (vanaf het twaalfde levensjaar) en zijn daarom door overbevissing sterk achteruit gegaan.
De vleet is eierleggend: na interne bevruchting worden de eieren afgezet en ontwikkelen de eieren zich verder buiten de moederrog. Het afzetten van de eieren gebeurt in de maanden tussen februari en augustus. Daarna rijpen de eieren twee tot vijf maanden lang (afhankelijk van de watertemperatuur. Als ze uitkomen zijn de jonge vleetjes 20 cm lang. Ze hebben dan grote stekels achter hun ogen en een enkele rij stekels op de staart. Oudere vleten verliezen de stekels achter de ogen en ontwikkelen twee rijen stekels op de staart.
De lege eikapsels van de vleet waren tot in de jaren zestig van de vorige eeuw nu en dan op het Nederlandse strand te vinden. Ze zijn dan ongeveer acht bij vijftien cm groot en hebben korte puntige uitsteeksels, aan alle vier de hoeken even groot. De kapsels hebben geen vlies langs de zijkanten, maar wel vezels die in de lengte over het kapsel lopen. De kapsels lijken daardoor gestreept. Vers gelegde eikapsels van de vleet zijn geel- of groenachtig; later worden ze donkerbruin.