leng

De leng ziet er uit als een kruising tussen een kabeljauw en een conger.   Het lichaam is bijna bolrond, de kop iets afgeplat, de bovenkaak steekt een beetje vooruit; bijna helemaal het lichaam van een conger.  Maar de lange, ongevorkte baarddraden onder de kin herinneren er onmiddellijk aan dat deze vis tot de kabeljauw achtigen behoort.  Aan beide kanten van de neusopening vindt men nog heel kleine baarddraden.  De zeer ver langs het lichaam doorlopende rug- en aarsvinnen gaan evenwel niet over in de staartvin.  Rug en flanken zijn grijsbruin gekleurd.   Bij volwassen dieren is de rug veelal met zwarte vlekken gemarmerd.  De buik is wit; aan de voorkant is een derde deel vuilgrijs.  Aarsvin, tweede rugvin en staartvin zijn naar de rand toe duidelijk zwartachtig getekend; daartegen steekt de rand van de vinnen zelf weer duidelijk lichter af.  Er leven nog twee andere soorten in onze Europese wateren.  Dat is in de eerste plaats de blauwe leng die door beroepsvissers aanzienlijk frequenter gevangen wordt dan Molva molva, maar slechts zelden de buit van sportvissers wordt omdat hij op diepten tot 1500 m leeft.  Hij onderscheidt zich door een tamelijk korte baarddraad en veel grotere ogen.  Flank en buik hebben een blauwachtige glans en ook de randen van de vinnen zijn blauw.  Verder noemen wij nog de Middellandse Zee leng.  Dit is de kleinste van de drie en hij is veel slanker.  De buikvinnen van deze soort lopen duidelijk tot over de achterkant van de borstvinnen door.  De baarddraad aan de kin is gespleten.